خداوندا مرا به لطف خودت هدايت كن ! واقع‌بينى مشكل است ! ما در مسايل روزانه به ويژه مسائل مربوط به هواى نفس ، از حقايق دور مىشويم و هواى نفس حجاب ما مىشود . در اين حالْ انسان نمىتواند حقايق را ببيند و وقتى از حقايق دور شد ، مسائلِ خود را اشتباه به قرآن عرضه مىكند و نتيجه‌ى مطلوب نمىگيرد و گاه نتيجه‌ى معكوس مىگيرد . شايد مفهوم آيه‌ى كريمه‌ى « وَلَيَزِيدَنَّ كَثِيراً مِنْهُم مَّآ أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِن رَبِّكَ طُغْيَاناً وَكُفْراً » « 1 » ولى اين آيات ، كه از طرف پروردگارت بر تو نازل شده ، بر طغيان و كفر بسيارى از آنها مىافزايد . همين باشد . يعنى خداى ناكرده به جاى اين‌كه از قرآن بهره ببريم ، بيشتر گيج مىشويم ! نيز در همين باره در قرآن مىخوانيم : « وَلَا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَسَاراً » « 2 » و ستمگران را جز خسران ( زيان ) نمىافزايد . براى رسيدن به واقعيّات ، احتياج به مدد الهى داريم . بايد از خدا بخواهيم : حقايق نفس و زندگىمان را به ما بشناساند ؛ تا پى ببريم چه كسى هستيم و غرور و كبر و منيّت ، ما را نگيرد و بتوانيم خودمان را به راستى و درستى بر قرآن عرضه كنيم . آن‌وقت است كه قرآن هدايت‌مان مىكند و وقتى هدايت شديم ، بسيارى از مطالب براى ما آشكار و هويدا مىگردد و تمام خوبىها در اين هدايت ، جا گرفته است . اگر انسان ، مشمول هدايت الهى گردد ، پاك‌خو مىشود ؛ گرايش‌هاى غلط از او زدوده مىشود ، اصولًا جوهره‌ى ديگرى پيدا مىكند و جوهره‌ى واقعىاش نمايان مىگردد .

--> ( 1 ) - / مائده 64 . ( 2 ) - / اسرا 82 .